مخزن اکسیژن برای چه مواردی استفاده می شود؟

در طول موج دوم همه گیری کووید-19، یکی از مسائل مهم کمبود اکسیژن و عفونت های ریوی بیماران کووید-19 بود. به همین دلیل، بیماران بیشتر و بیشتری تحت اکسیژن درمانی قرار می گیرند - که استفاده از دستگاه های پزشکی مانند سیلندرهای اکسیژن و متمرکز کننده ها برای کمک به تنفس راحت تر است.

بنابراین، اجازه دهید نگاهی به سیلندرهای اکسیژن، موارد استفاده از آنها، نحوه عملکرد آنها و همچنین خطرات و خطرات مرتبط با آنها بیندازیم.

سیلندر اکسیژن چیست؟
سیلندرهای اکسیژن (یا مخازن اکسیژن) دستگاه های پزشکی هستند که به منظور تأمین اکسیژن تکمیلی برای بیماران هستند. به افرادی که با مشکلات تنفسی روبرو هستند یا کسانی که سطح اکسیژن خون پایینی دارند کمک می کند.

یک سیلندر یا مخزن اکسیژن، اکسیژن را ذخیره می کند و سپس با استفاده از ماسک اکسیژن، لوله های بینی یا تنفس مجدد اکسیژن در اختیار بیمار قرار می گیرد.

انواع سیلندر اکسیژن
اکسیژن موجود در مخزن یا به صورت گازی در یک سیلندر گاز تحت فشار و یا به صورت مایع در یک مخزن ذخیره برودتی نگهداری می شود. هر دو 99.5 درصد اکسیژن خالص را ذخیره می کنند.

گاز اکسیژن فشرده در چنین سیلندرهایی، اکسیژن از هوا استخراج می شود و تا فشار 2200 پوند بر اینچ مربع (PSI) در مخازن آلومینیومی فشرده و پر می شود. هنگامی که گاز آزاد می شود، این فشار بالا اکسیژن را به بیرون و وارد دستگاه اکسیژن رسانی (مانند ماسک اکسیژن یا لوله های بینی) می کند.
اکسیژن مایع در این مخازن، اکسیژن تا 182.8- درجه سانتیگراد خنک می شود تا به شکل مایع درآید. سپس در یک مخزن مخصوص ذخیره می شود که مایع را خنک نگه می دارد. هنگامی که این اکسیژن مایع در معرض دماهای گرمتر قرار می گیرد، دوباره به گازی تبدیل می شود که بلافاصله از طریق دستگاه اکسیژن رسانی به بیرون جریان می یابد.
در حالی که اکسیژن مایع برای ذخیره سازی حجم کمتری دارد، استفاده از آن به تجهیزات و آموزش خاصی نیاز دارد. از این رو معمولاً به عنوان گاز اکسیژن فشرده استفاده نمی شود.

سیلندر اکسیژن چگونه کار می کند؟
سیلندر اکسیژن در اصل ظرفی است که اکسیژن را ذخیره می کند. هنگامی که از آن در مراکز پزشکی یا در خانه استفاده می شود، به ارائه اکسیژن تکمیلی به بیمارانی کمک می کنند که نمی توانند مقدار مورد نیاز اکسیژن را به تنهایی دریافت کنند (این سطوح را می توان با استفاده از پالس اکسی متر بررسی کرد).

در بالای سیلندر، یک تنظیم کننده جریان، اکسیژن تحت فشار مخزن را به یک جریان خاص قابل اندازه گیری تبدیل می کند که به عنوان لیتر در دقیقه (LPM) شناخته می شود. دو نوع اصلی تنظیم کننده جریان وجود دارد: جریان پیوسته و جریان پالس دوز.

جریان پیوسته چنین تنظیم کننده هایی به فرد اجازه می دهند LPM خاصی را تنظیم کرده و همان سطح اکسیژن را تا زمانی که خاموش شود یا مخزن تمام شود، توزیع کند. معمولاً برای بیمارانی که به طور متناوب به اکسیژن نیاز دارند استفاده می شود.
جریان با دوز پالس - این تنظیم کننده ها به فرد امکان می دهند کارایی سیلندر اکسیژن خود را افزایش دهند. این کار را با آزاد کردن انفجارهای کوتاه اکسیژن هنگام استنشاق بیمار انجام می دهد. به این ترتیب هنگام بازدم، اکسیژن هدر می رود. دستگاه همچنان باید مانند تنظیم کننده جریان پیوسته روی LPM تعیین شده تنظیم شود.